(พากย์) อย่ายุ่งกับขอทานคนนั้น

วัศยา คุณหนูผู้งดงามที่สุดแห่งตระกูลโสภิศผู้สูงศักดิ์กำลังอาบน้ำอยู่ แต่แล้วคนรับใช้ก็มารายงานว่าเจอเด็กชายที่เคยช่วยเธอไว้เมื่อหลายปีก่อนแล้ว เพียงแต่ว่าตอนนี้เขากลายเป็นขอทานไปเสียแล้ว วัศยาไม่พูดพร่ำทำเพลง รีบรุดไปหาเขาทันที และแล้วฉากที่ทำให้ผู้คนต้องตกตะลึงก็เกิดขึ้น ธีรเมศกำลังนั่งขอทานอยู่ริมถนน และถูกอันธพาลเดชาเตะถ้วยของเขาจนกระเด็น แววตาของธีรเมศพลันเปลี่ยนเป็นเย็นชา เขาคิดในใจ 'กล้ามาหาเรื่องพญายมอย่างข้างั้นรึ คิดจะตายรึไง' และคิดจะวางยาพิษเดชาทันที แต่แล้ววัศยาก็ปรากฏตัวขึ้นอย่างงดงาม พร้อมกับคุกเข่าขอธีรเมศแต่งงานกลางถนน ธีรเมศเห็นว่าวัศยาทั้งงดงามและยังรู้จักทดแทนบุญคุณ จึงตอบตกลงเธอและกลับไปที่ตระกูลโสภิศพร้อมกัน แต่ผลคือคนในตระกูลโสภิศโกรธมาก พวกเขาคิดว่าการที่คุณหนูสูงศักดิ์อย่างวัศยาแต่งงานกับขอทานเป็นการขายขี้หน้าตระกูล จึงให้วัศยาเลือกสองทาง คือทิ้งหลี่เทียนมิ่ง หรือไม่ก็ไสหัวออกจากตระกูลโสภิศไป ธีรเมศจึงกล่าวว่า "ถ้าข้ากับภรรยาของข้าออกจากตระกูลโสภิศไปเมื่อไหร่ ถึงตอนนั้นตระกูลโสภิศจะต้องเสียใจ..."