[พากย์เสียง] ของขวัญชิ้นสุดท้าย

ฉันกำลังค่อยๆ ตายจากพิษซิลเวอร์ซันวูล์ฟเบน และยารักษาเพียงอย่างเดียวก็คือน้ำยาอัศจรรย์ แต่ลีโอ แอชฟอร์ด คู่แห่งโชคชะตาของฉัน กลับซื้อมันไปให้เจน สมิธ น้องสาวบุญธรรมของฉัน เขาทำแบบนั้น เพราะคิดว่าฉันแกล้งป่วย ฉันจึงเลิกรักษา และเลือกกินยาแก้ปวดฤทธิ์รุนแรงแทน มันจะคร่าชีวิตฉันภายในสามวัน ด้วยการทำให้อวัยวะภายในหยุดทำงานทีละส่วน ในช่วงเวลาสามวันนั้น ฉันยอมปล่อยทุกอย่าง ฉันยกกิจการผลิตขนสัตว์ที่สร้างขึ้นมาด้วยน้ำพักน้ำแรงทั้งหมดให้เจน และพ่อแม่ก็ชมว่าฉันรู้จักดูแลน้องสาว ฉันเสนอให้ตัดพันธะคู่ครอง และลีโอก็ชมว่าฉันมีเหตุผลขึ้นเสียที ตอนที่ฉันบอกลูกชายว่า เขาสามารถเรียกเจนว่า “หม่ามี้” ได้ เขากลับพูดอย่างดีใจว่า หม่ามี้คนใหม่ดีที่สุดเลย ฉันโอนเงินเก็บทั้งหมดให้เจน และดูเหมือนไม่มีใครสังเกตเห็นความผิดปกติเลยสักนิด พวกเขาแค่พอใจกับ “นิสัยที่ดีขึ้น” ของฉัน “ไวโอล่าในที่สุดก็ไม่ได้แย่ขนาดนั้น” ฉันอดสงสัยไม่ได้ว่าหลังจากฉันจากไปแล้ว พวกเขาจะเสียใจบ้างไหม?